Watch Dogs 2
Bejelentkezés
Elfelejtett jelszó

Regisztráció
[x]

maradj bejelentkezve

Fórum

Nem számítástechnikai témák

»» Ki van fent legtovább?

11785 levél
Válasz 08.05.17. 04:14 #18774
Star Wars
Hatikva - az izraeli himnusz
31932 levél
Válasz 08.05.17. 04:09 #18773
szbszig
Lett volna, ha nem kúrja ezt is szét a fórum. De most nem állok neki javítgatni...
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
31932 levél
Válasz 08.05.17. 04:08 #18772
szbszig
הַתִּקְוָה

כָּל עוֹד בַּלֵּבָב פְּנִימָה
,נֶפֶשׁ יְהוּדִי הוֹמִיָּה
,וּלְפַאֲתֵי מִזְרָח קָדִימָה
.עַיִן לְצִיּוֹן צוֹפִיָּה

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד דְּמָעוֹת מֵעֵינֵינוּ
,יִזְּלוּ כְגֶשֶׁם נְדָבוֹת
וּרְבָבוֹת מִבְּנֵי עַמֵּנוּ
.עוֹד הוֹלְכִים עַל קִבְרֵי אָבוֹת

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד חוֹמַת מַחֲמַדֵּינוּ
,לְעֵינֵינוּ מוֹפָעַת
וְעַל חֻרְבַּן מִקְדָּשֵׁנוּ
.עַיִן אַחַת עוֹד דוֹמָעַת

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד מֵי הַיַּרְדֵּן בְּגָאוֹן
,מְלֹא גְדוֹתָיו יִזֹּלוּ
וּלְיָם כִּנֶּרֶת בְּשָׁאוֹן
.בְּקוֹל הֲמוּלָה יִפֹּלוּ

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד שָׁם עֲלֵי דְרָכַיִם
,שַעַר יֻכַּת שְׁאִיָּה
וּבֵין חָרְבוֹת יְרוּשָׁלַיִם
.עוֹד בּת צִיּוֹן בּוֹכִיָּה

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד דְּמָעוֹת טְהוֹרוֹת
,מֵעֵין בַּת עַמִּי נוֹזְלוֹת
וְלִבְכּוֹת לְצִיּוֹן בְּרֹאשׁ אַשְׁמוֹרוֹת
.עוֹד תָּקוּם בַּחֲצִי הַלֵּילוֹת

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד נִטְפֵי דָם בְּעוֹרְקֵינוּ
,רָצוֹא וָשׁוֹב יִזֹּלוּ
וַעֲלֵי קִבְרוֹת אֲבוֹתֵינוּ
.עוֹד אֶגְלֵי טַל יִפֹּלוּ

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

כָּל-עוֹד רֶגֶשׁ אַהֲבַת הַלְּאוֹם
,בְּלֵב הַיְּהוּדִי פּוֹעֵם
עוֹד נוּכַל קַוּוֹת גַּם הַיּוֹם
.כִּי עוֹד יְרַחֲמֵנוּ אֵל זוֹעֵם

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה

שִׁמְעוּ אַחַי בְּאַרְצוֹת נוּדִי
,אֶת קוֹל אַחַד חוֹזֵינוּ
כּי רַק עִם אַחֲרוֹן הַיְּהוּדִי
!גַּם אַחֲרִית תִּקְוָתֵנוּ

עוֹד לֹא אָבְדָה תִקְוָתֵנוּ
:הַתִּקְוָה הַנּוֹשָׁנָה
.לָשׁוּב לְאֶרֶץ אֲבוֹתֵינוּ
.לְעִיר בָּהּ דָּוִד חָנָה
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
11785 levél
Válasz 08.05.17. 03:59 #18771
Star Wars
József Attila: Mama


Már egy hete csak a mamára
gondolok mindíg, meg-megállva.
Nyikorgó kosárral ölében,
ment a padlásra, ment serényen.

Én még őszinte ember voltam,
ordítottam, toporzékoltam.
Hagyja a dagadt ruhát másra.
Engem vigyen föl a padlásra.

Csak ment és teregetett némán,
nem szidott, nem is nézett énrám
s a ruhák fényesen, suhogva,
keringtek, szálltak a magosba.

Nem nyafognék, de most már késő,
most látom, milyen óriás ő -
szürke haja lebben az égen,
kékítőt old az ég vizében.

1934. okt.
15515 levél
Válasz 08.05.17. 02:57 #18770
Silent
lulz :>
...mert szegény vagyok, csak álmaim vannak. Álmaimat a lábad elé terítem, Óvatosan lépkedj, mert az álmaimon lépkedsz....
5650 levél
Válasz 08.05.17. 02:37 #18769
Tamás82Bp
"Nekem köszönhető a vers-lavina"


Đr.Ke|$0 "Nem fából van,de adj egy percet!":-)))))) by łođ
5211 levél
Válasz 08.05.17. 02:18 #18768
Sevores
Good Night, and Good Luck.
10985 levél
Válasz 08.05.17. 00:08 #18767
VodevilX
Nekem meg suli. update: Ja nem. Az már ma lesz...
¡Buenas noches!
Apukám há te most nem engem vissza maga..ön...
482 levél
Válasz 08.05.16. 23:29 #18766
Playbahnosh
Holnap meló, úgyhogy jóccakát
31932 levél
Válasz 08.05.16. 23:08 #18765
szbszig
Öhm..., wow...

Az enyém valahogy jobban tetszett.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
18341 levél
Válasz 08.05.16. 23:02 #18764
LiT
'Éjszakát!
We are the Universe... Observing itself... Observing itself... Destroying itself...
38325 levél
Válasz 08.05.16. 08:28 #18763
kopé
nem is volt...
"A lelkesedés diktálja az iramot, de a kitartás éri el a célt!"
31932 levél
Válasz 08.05.16. 05:09 #18762
szbszig
Na, már azt hittem, hogy ma nem lesz ellenfelem.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
6377 levél
Válasz 08.05.16. 04:53 #18761
RatBaG
"Not everyone likes metal... FUCK THEM!!!" - Fat Ed
6377 levél
Válasz 08.05.16. 04:53 #18760
RatBaG
GWAR: Womb With A View

Fiendish and crude
Froosty and lews
This is the life I have whored myself to
Spackled and battered and smothered and covered
And cleaving and cloven and bitter and blued
Your womb
Your breeding sac

Your womb is a membrane I must penetrate
Your womb is a sewer
I grunt at the grate
Your womb is a sewer
Your womb is manure
but still, I'm worse

My life is a sinkhole
Egregious and rude
Worm fested and filthy
Froosty and lewd
A womb with a view
When one becomes two
F**k you
Never to matter the number of flies feasting the flab that bolsters your thighs
Your womb
Your breeding hive
Womb with a view
I see you

I was born
Deep in the void
Raped by millions I soon grew
Annoyed!

Could I somehow elope?
Like a molecule in a microscope
So your womb won't become the tomb of our dead baby
Never to matter the number of flies
Lapping the flab that bolsters your thighs
Womb with a view
When one becomes two
F**k you

Your womb is a membrane I must penetrate
Your womb is a sewer
I grunt at the grate
Your womb is a sewer
Your womb is manure
But still, I'm worse
"Not everyone likes metal... FUCK THEM!!!" - Fat Ed
9513 levél
Válasz 08.05.16. 04:33 #18759
Mattmaster
9513 levél
Válasz 08.05.16. 04:32 #18758
Mattmaster
31932 levél
Válasz 08.05.16. 01:44 #18757
szbszig
Istanbul #2461

Bridegroom, dear to my heart,
Goodly is you beauty, honeysweet,
Lion, dear to my heart,
Goodly is your beauty, honeysweet.

You have captivated me, let me stand tremblingly before you.
Bridegroom, I would be taken by you to the bedchamber,
You have captivated me, let me stand tremblingly before you.
Lion, I would be taken by you to the bedchamber.

Bridegroom, let me caress you,
My precious caress is more savoury than honey,
In the bedchamber, honey-filled,
Let me enjoy your goodly beauty,
Lion, let me caress you,
My precious caress is more savoury than honey.

Bridegroom, you have taken your pleasure of me,
Tell my mother, she will give you delicacies,
My father, he will give you gifts.

Your spirit, I know where to cheer your spirit,
Bridegroom, sleep in our house until dawn,
Your heart, I know where to gladden your heart,
Lion, sleep in our house until dawn.

You, because you love me,
Give me pray of your caresses,
My lord god, my lord protector,
My Shu-Sin, who gladdens Enlil's heart,
Give my pray of your caresses.

Your place goodly as honey, pray lay (your) hand on it,
Bring (your) hand over like a gishban-garment,
Cup (your) hand over it like a gishban-sikin-garment.

(Translated by Samuel Noah Kramer)

--- --- --- --- --- --- --- --- ---

The oldest love poem, found on a clay tablet now known as Istanbul #2461, was also a Sumerian poem. It was recited by a bride of the Sumerian king Shu-Sin, who ruled from 2037-2029 BC.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
51824 levél
Válasz 08.05.16. 00:51 #18756
Barthezz
Nekem köszönhető a vers-lavina

Nah lépek én is aludni, remélem, ma éjjel a topic összes látogatója úgy jár, mint tegnap szbszig
38325 levél
Válasz 08.05.16. 00:49 #18755
kopé
micsináltok ti itt? omg.
jó8.
"A lelkesedés diktálja az iramot, de a kitartás éri el a célt!"
10985 levél
Válasz 08.05.16. 00:44 #18754
VodevilX
¡Buenas noches!
Apukám há te most nem engem vissza maga..ön...
11785 levél
Válasz 08.05.15. 23:53 #18753
Star Wars
József Attila: Kései sirató


Harminchat fokos lázban égek mindig
s te nem ápolsz, anyám.
Mint lenge, könnyü lány, ha odaintik,
kinyujtóztál a halál oldalán.
Lágy őszi tájból és sok kedves nőből
próbállak összeállitani téged;
de nem futja, már látom, az időből,
a tömény tűz eléget.

Utoljára Szabadszállásra mentem,
a hadak vége volt
s ez összekuszálódott Budapesten
kenyér nélkül, üresen állt a bolt.
A vonattetőn hasaltam keresztben,
hoztam krumplit; a zsákban köles volt már;
neked, én konok, csirkét is szereztem
s te már seholse voltál.

Tőlem elvetted, kukacoknak adtad
édes emlőd s magad.
Vigasztaltad fiad és pirongattad
s lám, csalárd, hazug volt kedves szavad.
Levesem hütötted, fujtad, kavartad,
mondtad: Egyél, nekem nőssz nagyra, szentem!
Most zsiros nyirkot kóstol üres ajkad -
félrevezettél engem.

Ettelek volna meg!... Te vacsorádat
hoztad el - kértem én?
Mért görbitetted mosásnak a hátad?
Hogy egyengesd egy láda fenekén?
Lásd, örülnék, ha megvernél még egyszer!
Boldoggá tenne most, mert visszavágnék:
haszontalan vagy! nem-lenni igyekszel
s mindent elrontsz, te árnyék!

Nagyobb szélhámos vagy, mint bármelyik nő,
ki csal és hiteget!
Suttyomban elhagytad szerelmeidből
jajongva szült, eleven hitedet.
Cigány vagy! Amit adtál hizelegve,
mind visszaloptad az utolsó órán!
A gyereknek kél káromkodni kedve -
nem hallod, mama? Szólj rám!

Világosodik lassacskán az elmém,
a legenda oda.
A gyermek, aki csügg anyja szerelmén,
észreveszi, hogy milyen ostoba.
Kit anya szült, az mind csalódik végül,
vagy így, vagy úgy, hogy maga próbál csalni.
Ha kűzd, hát abba, ha pedig kibékül,
ebbe fog belehalni.

1935 / 1936. dec.
18341 levél
Válasz 08.05.15. 22:39 #18752
LiT
Na mentem, jó8 m8s.
We are the Universe... Observing itself... Observing itself... Destroying itself...
6377 levél
Válasz 08.05.15. 15:29 #18751
RatBaG
én csak annyit írnék: LOL
"Not everyone likes metal... FUCK THEM!!!" - Fat Ed
51824 levél
Válasz 08.05.15. 11:42 #18750
Barthezz
31932 levél
Válasz 08.05.15. 11:39 #18749
szbszig


Na jó, fejezzük be az offot lassan!
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
51824 levél
Válasz 08.05.15. 11:38 #18748
Barthezz
31932 levél
Válasz 08.05.15. 11:37 #18747
szbszig
Rendben, köcsög, akkor nem teszek smileyt. Így jó?
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
51824 levél
Válasz 08.05.15. 11:35 #18746
Barthezz
Nem kell semmilyen smiley sem a végére
31932 levél
Válasz 08.05.15. 11:28 #18745
szbszig
Ha ezt írom:

"Éjféltől nem volt internet... "

Akkor meg hülyének néztek.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
51824 levél
Válasz 08.05.15. 11:23 #18744
Barthezz
Azért a smileydból ítélve annyira nem repdestél az örömtől
31932 levél
Válasz 08.05.15. 11:15 #18743
szbszig
Annyira ne örülj, mert sem nem neteztem volna, ugyanis a reggeli zh-ra tanultam, sem ide nem nagyon írtam volna, mert szintén az előbbi miatt lefeküdtem fél három körül.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
51824 levél
Válasz 08.05.15. 11:05 #18742
Barthezz
{kárörvendő röhögés smiley}
31932 levél
Válasz 08.05.15. 07:01 #18741
szbszig
Éjféltől nem volt internet...
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
6377 levél
Válasz 08.05.15. 03:48 #18740
RatBaG
"Not everyone likes metal... FUCK THEM!!!" - Fat Ed
5650 levél
Válasz 08.05.15. 02:39 #18739
Tamás82Bp
Én is lépek.Még ágyból elalvás előtt egy kis Lost...
Đr.Ke|$0 "Nem fából van,de adj egy percet!":-)))))) by łođ
19402 levél
Válasz 08.05.15. 02:32 #18738
sipec
JO8
5650 levél
Válasz 08.05.15. 01:53 #18737
Tamás82Bp
Ha nem haragusztok,én csak így vers nélkül köszönnék be...
Đr.Ke|$0 "Nem fából van,de adj egy percet!":-)))))) by łođ
12857 levél
Válasz 08.05.15. 01:50 #18736
konrad
Nagyon szép vers! Minden benne van...

Jó éjszakát és köszi!
11785 levél
Válasz 08.05.15. 00:52 #18735
Star Wars
József Attila: Nagyon fáj


Kivül-belől
leselkedő halál elől
(mint lukba megriadt egérke)

amíg hevülsz,
az asszonyhoz ugy menekülsz,
hogy óvjon karja, öle, térde.

Nemcsak a lágy,
meleg öl csal, nemcsak a vágy,
de odataszit a muszáj is -

ezért ölel
minden, ami asszonyra lel,
mig el nem fehérül a száj is.

Kettős teher
s kettős kincs, hogy szeretni kell.
Ki szeret s párra nem találhat,

oly hontalan,
mint amilyen gyámoltalan
a szükségét végző vadállat.

Nincsen egyéb
menedékünk; a kés hegyét
bár anyádnak szegezd, te bátor!

És lásd, akadt
nő, ki érti e szavakat,
de mégis ellökött magától.

Nincsen helyem
így, élők közt. Zúg a fejem,
gondom s fájdalmam kicifrázva;

mint a gyerek
kezében a csörgő csereg,
ha magára hagyottan rázza.

Mit kellene
tenni érte és ellene?
Nem szégyenlem, ha kitalálom,

hisz kitaszit
a világ így is olyat, akit
kábít a nap, rettent az álom.

A kultura
ugy hull le rólam, mint ruha
másról a boldog szerelemben -

de az hol áll,
hogy nézze, mint dobál halál
s még egyedül kelljen szenvednem?

A csecsemő
is szenvedi, ha szül a nő.
Páros kínt enyhíthet alázat.

De énnekem
pénzt hoz fájdalmas énekem
s hozzám szegődik a gyalázat.

Segítsetek!
Ti kisfiuk, a szemetek
pattanjon meg ott, ő ahol jár.

Ártatlanok,
csizmák alatt sikongjatok
és mondjátok neki: Nagyon fáj.

Ti hű ebek,
kerék alá kerüljetek
s ugassátok neki: Nagyon fáj.

Nők, terhetek
viselők, elvetéljetek
és sirjátok neki: Nagyon fáj.

Ép emberek,
bukjatok, összetörjetek
s motyogjátok neki: Nagyon fáj.

Ti férfiak,
egymást megtépve nő miatt,
ne hallgassátok el: Nagyon fáj.

Lovak, bikák,
kiket, hogy húzzatok igát,
herélnek, rijjátok: Nagyon fáj.

Néma halak,
horgot kapjatok jég alatt
és tátogjatok rá: Nagyon fáj.

Elevenek,
minden, mi kíntól megremeg,
égjen, hol laktok, kert, vadon táj -

s ágya körül,
üszkösen, ha elszenderül,
vakogjatok velem: Nagyon fáj.

Hallja, mig él.
Azt tagadta meg, amit ér.
Elvonta puszta kénye végett

kivül-belől
menekülő élő elől
a legutolsó menedéket.

1936. okt. - nov.
11785 levél
Válasz 08.05.15. 00:46 #18734
Star Wars
Ja, éjszaka néztem a Szabadság, szerelmet, úgyhogy még egy kicsit befolyás alatt álltam. Amúgy tényleg szép vers.
51824 levél
Válasz 08.05.15. 00:37 #18733
Barthezz
Jó8!
18341 levél
Válasz 08.05.14. 23:15 #18732
LiT
Jó8!
We are the Universe... Observing itself... Observing itself... Destroying itself...
5463 levél
Válasz 08.05.14. 23:10 #18731
lordelrond
Jó8!
51824 levél
Válasz 08.05.14. 22:19 #18730
Barthezz
Az is szép Márai meg most tényleg eléggé felkapott, elismert költő lett
11785 levél
Válasz 08.05.14. 22:17 #18729
Star Wars
És az én versem?
51824 levél
Válasz 08.05.14. 22:15 #18728
Barthezz
Te beteg vagy

Amúgy ha tudom, hogy az ide szánt kis verses poénom ezt váltja ki belőled, akkor inkább kihagytam volna
31932 levél
Válasz 08.05.14. 10:50 #18727
szbszig
Azt hittem, ez a ki tud hosszabb verset bemásolni verseny döntője.

De rájöttem, hogy a fórum nem teremt alkalmas feltételeket hozzá, mert levágja a pályaművem végét.
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.
5650 levél
Válasz 08.05.14. 10:49 #18726
Tamás82Bp
Majd jobban leszel!
Đr.Ke|$0 "Nem fából van,de adj egy percet!":-)))))) by łođ
31932 levél
Válasz 08.05.14. 10:47 #18725
szbszig
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι
ποὺ μὲ βία μετράει τὴν γῆ.
Ἀπ’ τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Ἐκεῖ μέσα ἐκατοικοῦσες
πικραμένη, ἐντροπαλή,
κι ἕνα στόμα ἀκαρτεροῦσες,
Ťἔλα πάλιť, νά σου πῇ.
Ἄργειε νάλθῃ ἐκείνη ἡ μέρα,
κι ἦταν ὅλα σιωπηλά,
γιατί τὰ ’σκιαζε ἡ φοβέρα
καὶ τὰ πλάκωνε ἡ σκλαβιά.
Δυστυχής! Παρηγορία
μόνη σοῦ ἕμενε νὰ λὲς
περασμένα μεγαλεία
καὶ διηγώντας τα νὰ κλαῖς.
Καὶ ἀκαρτέρει καὶ ἀκαρτέρει
φιλελεύθερη λαλιά,
ἕνα ἐκτύπαε τ’ ἄλλο χέρι
ἀπὸ τὴν ἀπελπισιά,
Κι ἔλεες: ŤΠότε, ἅ, πότε βγάνω
τὸ κεφάλι ἀπὸ τσ’ ἐρμιές;ť.
Καὶ ἀποκρίνοντο ἀπὸ πάνω
κλάψες, ἄλυσες, φωνές.
Τότε ἐσήκωνες τὸ βλέμμα
μὲς στὰ κλάιματα θολό,
καὶ εἰς τὸ ροῦχο σου ἔσταζ’ αἷμα,
πλῆθος αἷμα ἑλληνικό.
Μὲ τὰ ροῦχα αἰματωμένα
ξέρω ὅτι ἔβγαινες κρυφὰ
νὰ γυρεύῃς εἰς τὰ ξένα
ἄλλα χέρια δυνατά.
Μοναχὴ τὸ δρόμο ἐπῆρες,
ἐξανάλθες μοναχήˇ
δὲν εἴν' εὔκολες οἱ θύρες
ἐὰν ἡ χρεία τὲς κουρταλῇ.
Ἄλλός σοῦ ἔκλαψε εἰς τὰ στήθια,
ἀλλ' ἀνάσασι καμμιάˇ
ἄλλος σου ἔταξε βοήθεια
καὶ σὲ γέλασε φρικτά.
Ἄλλοι, ὀϊμέ, στὴ συμφορά σου
ὀποῦ ἐχαίροντο πολύ,
Ťσύρε νὰ 'βρῃς τὰ παιδιά σου,
σύρεť, ἔλεγαν οἱ σκληροί.
Φεύγει ὀπίσω τὸ ποδάρι
καὶ ὀλογλήγορο πατεῖ
ἢ τὴν πέτρα ἢ τὸ χορτάρι
ποὺ τὴ δόξα σοῦ ἐνθυμεῖ.
Ταπεινότατή σου γέρνει
ἡ τρισάθλια κεφαλή,
σὰν πτωχοῦ ποὺ θυροδέρνει
κι εἶναι βάρος του ἡ ζωή.
Ναί, ἀλλὰ τώρα ἀντιπαλεύει
κάθε τέκνο σου μὲ ὁρμή,
ποὺ ἀκατάπαυστα γυρεύει
ἢ τὴ νίκη ἢ τὴ θανῆ.

Ἀπ' τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Μόλις εἶδε τὴν ὁρμή σου
ὁ οὐρανὸς ποὺ γιὰ τσ' ἐχθροὺς
εἰς τὴ γῆ τὴ μητρική σου
ἔτρεφ' ἄνθια καὶ καρπούς,
ἐγαλήνεψεˇ καὶ ἐχύθει
καταχθόνια μιὰ βοή,
καὶ τοῦ Ρήγα σοῦ ἀπεκρίθη
πολεμόκραχτη ἡ φωνή.
Ὅλοι οἱ τόποι σου σ' ἐκράξαν
χαιρετώντας σὲ θερμά,
καὶ τὰ στόματα ἐφωνάξαν
ὅσα αἰσθάνετο ἡ καρδιά.
Ἐφωνάξανε ὡς τ' ἀστέρια
τοῦ Ἰονίου καὶ τὰ νησιά,
κι ἐσηκώσανε τὰ χέρια
γιὰ νὰ δείξουνε χαρά,
μ' ὅλον ποὺ 'ναι ἀλυσωμένο
τὸ καθένα τεχνικά,
καὶ εἰς τὸ μέτωπο γραμμένο
ἔχει: ŤΨεύτρα Ἐλευθεριάť.
Γκαρδιακὰ χαροποιήθει
καὶ τοῦ Βάσιγκτον ἡ γῆ,
καὶ τὰ σίδερα ἐνθυμήθει
ποὺ τὴν ἔδεναν κι αὐτή.
Ἀπ' τὸν πύργο τοῦ φωνάζει,
σὰ νὰ λέῃ σὲ χαιρετῶ,
καὶ τὴ χήτη τοῦ τινάζει
τὸ λιοντάρι τὸ Ἰσπανό.
Ἐλαφιάσθη τῆς Ἀγγλίας
τὸ θηρίο, καὶ σέρνει εὐθὺς
κατὰ τ' ἄκρα τῆς Ρουσίας
τὰ μουγκρίσματα τσ' ὀργῆς.
Εἰς τὸ κίνημα τοῦ δείχνει,
πὼς τὰ μέλη εἴν' δυνατάˇ
καὶ στοῦ Αἰγαίου τὸ κύμα ρίχνει
μιὰ σπιθόβολη ματιά.
Σὲ ξανοίγει ἀπὸ τὰ νέφη
καὶ τὸ μάτι τοῦ Ἀετοῦ,
ποὺ φτερὰ καὶ νύχια θρέφει
μὲ τὰ σπλάχνα τοῦ Ἰταλοῦˇ
καὶ σ' ἐσὲ καταγυρμένος,
γιατί πάντα σὲ μισεῖ,
ἔκρωζ' ἔκρωζ' ὁ σκασμένος,
νὰ σὲ βλάψῃ, ἂν ἠμπορῇ.
Ἄλλο ἐσὺ δὲν συλλογιέσαι
πάρεξ ποὺ θὰ πρωτοπᾷςˇ
δὲν μιλεῖς καὶ δὲν κουνιέσαι
στὲς βρισιὲς ὀποῦ ἀγρικᾷςˇ
σὰν τὸ βράχο ὀποῦ ἀφήνει
κάθε ἀκάθαρτο νερὸ
εἰς τὰ πόδια του νὰ χύνῃ
εὐκολόσβηστον ἀφρόˇ
ὀποῦ ἀφήνει ἀνεμοζάλη
καὶ χαλάζι καὶ βροχὴ
νὰ τοῦ δέρνουν τὴ μεγάλη,
τὴν αἰώνιαν κορυφή.
Δυστυχιά του, ὦ, δυστυχιά του,
ὀποιανοὺ θέλει βρεθεῖ
στὸ μαχαίρι σου ἀποκάτου
καὶ σ' ἐκεῖνο ἀντισταθεῖ.
Τὸ θηρίο π' ἀνανογιέται
πὼς τοῦ λείπουν τὰ μικρά,
περιορίζεται, πετιέται,
αἷμα ἀνθρώπινο διψᾷˇ
τρέχει, τρέχει ὅλα τὰ δάση,
τὰ λαγκάδια, τὰ βουνά,
κι ὅπου φθάσει, ὅπου περάσει,
φρίκη, θάνατος, ἐρμιάˇ

Ἐρμιά, θάνατος καὶ φρίκη
ὅπου ἐπέρασες κι ἐσύˇ
ξίφος ἔξω ἀπὸ τὴ θήκη
πλέον ἀνδρείαν σου προξενεῖ.
Ἰδού, ἐμπρός σου ὁ τοῖχος στέκει
τῆς ἀθλίας Τριπολιτσᾶςˇ
τώρα τρόμου ἀστροπελέκι
νὰ τῆς ρίψῃς πιθυμᾷς.
Μεγαλόψυχο τὸ μάτι
δείχνει πάντα ὁπὼς νικεῖ,
κι ἂς εἴν' ἅρματα γεμάτη
καὶ πολέμιαν χλαλοή.
Σοῦ προβαίνουνε καὶ τρίζουν
γιὰ νὰ ἰδῇς πὼς εἴν' πολλάˇ
δὲν ἀκοῦς ποὺ φοβερίζουν
ἄνδρες μύριοι καὶ παιδιά;
Λίγα μάτια, λίγα στόματα
θά σας μείνουνε ἀνοιχτά.
γιὰ νὰ κλαύσετε τὰ σώματα
ποὺ θὲ νὰ 'βρῃ ἡ συμφορά!
Κατεβαίνουνε, καὶ ἀνάφτει
τοῦ πολέμου ἀναλαμπῆˇ
τὸ τουφέκι ἀνάβει, ἀστράφτει,
λάμπει, κόφτει τὸ σπαθί.
Γιατί ἡ μάχη ἐστάθει ὀλίγη;
Λίγα τὰ αἵματα γιατί;
Τὸν ἐχθρὸ θωρῶ νὰ φύγῃ
καὶ στὸ κάστρο ν' ἀνεβεῖ.
Μέτρα! Εἴν' ἄπειροι οἱ φευγάτοι,
ὀποῦ φεύγοντας δειλιοῦνˇ
τὰ λαβώματα στὴν πλάτη
δέχοντ', ὥστε ν' ἀνεβοῦν.
Ἐκεῖ μέσα ἀκαρτερεῖτε
τὴν ἀφεύγατη φθοράˇ
νά, σᾶς φθάνειˇ ἀποκριθεῖτε
στῆς νυκτὸς τὴ σκοτεινιά!
Ἀποκρίνονται καὶ ἡ μάχη
ἔτσι ἀρχίζει, ὀποῦ μακριὰ
ἀπὸ ράχη ἐκεῖ σὲ ράχη
ἀντιβούιζε φοβερά.
Ἀκούω κούφια τὰ τουφέκια,
ἀκούω σμίξιμο σπαθιῶν,
ἀκούω ξύλα, ἀκούω πελέκια,
ἀκούω τρίξιμο δοντιῶν.
Ἅ, τί νύκτα ἦταν ἐκείνη
ποὺ τὴν τρέμει ὁ λογισμός!
Ἄλλος ὕπνος δὲν ἐγίνει
πάρεξ θάνατου πικρός.
Τῆς σκηνῆς ἡ ὥρα, ὁ τόπος,
οἱ κραυγές, ἡ ταραχή,
ὁ σκληρόψυχος ὁ τρόπος
τοῦ πολέμου, καὶ οἱ καπνοί,
καὶ οἱ βροντὲς καὶ τὸ σκοτάδι
ὀποῦ ἀντίσκοφτε ἡ φωτιά,
ἐπαράσταιναν τὸν ᾍδη
ποὺ ἀκαρτέρειε τὰ σκυλιάˇ
Τ' ἀκαρτέρειε. Ἐφαῖνον' ἴσκιοι
ἀναρίθμητοι, γυμνοί,
κόρες, γέροντες, νεανίσκοι,
βρέφη ἀκόμη εἰς τὸ βυζί.
Ὂλη μαύρη μυρμηγκιάζει,
μαύρη ἡ ἐντάφια συντροφιά,
σὰν τὸ ροῦχο ὀποῦ σκεπάζει
τὰ κρεβάτια τὰ στερνά.
Τόσοι, τόσοι ἀνταμωμένοι
ἐπετιοῦντο ἀπὸ τὴ γῆ,
ὅσοι εἴν' ἄδικα σφαγμένοι
ἀπὸ τούρκικην ὀργή.
Τόσα πέφτουνε τὰ θερι-
σμένα ἀστάχια εἰς τοὺς ἀγρούςˇ
σχεδὸν ὅλα ἐκειὰ τὰ μέρη
ἐσκεπάζοντο ἀπ' αὐτούς.
Θαμποφέγγει κανέν' ἄστρο,
καὶ ἀναδεύοντο μαζί,
ἀνεβαίνοντας τὸ κάστρο
μὲ νεκρώσιμη σιωπή.
Ἔτσι χάμου εἰς τὴν πεδιάδα,
μὲς στὸ δάσος τὸ πυκνό,
ὅταν στέλνει μίαν ἀχνάδα
μισοφέγγαρο χλωμό,
Ἐὰν οἱ ἄνεμοι μὲς στ' ἄδεια
τὰ κλαδιὰ μουγκοφυσοῦν,
σειοῦνται, σειοῦνται τὰ μαυράδια,
ὀποῦ οἱ κλῶνοι ἀντικτυποῦν.
Μὲ τὰ μάτια τοὺς γυρεύουν
ὅπου εἴν' αἵματα πηχτά,
καὶ μὲς στὰ αἵματα χορεύουν
μὲ βρυχίσματα βραχνάˇ
καὶ χορεύοντας μανίζουν
εἰς τοὺς Ἕλληνες κοντά,
καὶ τὰ στήθια τοὺς ἐγγίζουν
μὲ τὰ χέρια τὰ ψυχρά.
Ἐκειὸ τὸ ἔγγισμα πηγαίνει
βαθειὰ μὲς στὰ σωθικά,
ὅθεν ὅλη ἡ λύπη βγαίνει,
καὶ ἄκρα αἰσθάνονται ἀσπλαχνιά.
Τότε αὐξαίνει τοῦ πολέμου
ὁ χορὸς τρομακτικά,
σὰν τὸ σκόρπισμα τοῦ ἀνέμου
στοῦ πελάου τὴ μοναξιά.
Κτυποῦν ὅλοι ἀπάνου κάτουˇ
κάθε κτύπημα ποὺ ἐβγεῖ
εἶναι κτύπημα θανάτου
χώρις νὰ δευτερωθῇ.
Κάθε σῶμα ἱδρώνει, ρέειˇ
λὲς κι ἐκείθενε ἡ ψυχὴ
ἀπ' τὸ μίσος ποὺ τὴν καίει
πολεμάει νὰ πεταχθῇ.
Τῆς καρδίας κτυπίες βροντᾶνε
μὲς στὰ στήθια τους ἀργά,
καὶ τὰ χέρια ὅπου χουμᾶνε
περισσότερο εἴν' γοργά.
Οὐρανὸς γι' αὐτοὺς δὲν εἶναι,
οὐδὲ πέλαγο, οὐδὲ γῆˇ
γι' αὐτοὺς ὅλους τὸ πᾶν εἶναι
μαζωμένο ἀντάμα ἐκεῖ.
Τόση ἡ μάνητα κι ἡ ζάλη,
ποὺ στοχάζεσαι μὴ πὼς
ἀπὸ μία μεριὰ καὶ ἀπ' ἄλλη
δὲν εἴνει ἕνας ζωντανός.
Κοιτᾷ χέρια ἀπελπισμένα
πὼς θερίζουνε ζωές!
Χάμου πέφτουνε κομμένα
χέρια, πόδια, κεφαλές,
καὶ παλάσκες καὶ σπαθία
μὲ ὀλοσκόρπιστα μυαλά,
καὶ μὲ ὀλόσχιστα κρανία,
σωθικὰ λαχταριστά.
Προσοχὴ καμιὰ δὲν κάνει
κανείς, ὄχι, εἰς τὴ σφαγήˇ
πᾶνε πάντα ἐμπρός. Ὦ, φθάνει,
φθάνειˇ ἕως πότε οἱ σκοτωμοί;
Ποιὸς ἀφήνει ἐκεῖ τὸν τόπο,
πάρεξ ὅταν ξαπλωθεῖ;
Δὲν αἰσθάνονται τὸν κόπο
καὶ λὲς κι εἶναι εἰς τὴν ἀρχή.
Ὀλιγόστευαν οἱ σκύλοι,
καὶ ŤἈλλάť, ἐφώναζαν, ŤἈλλάť,
καὶ τῶν Χριστιανῶν τὰ χείλη
Ťφωτιάť, ἐφώναζαν, Ťφωτιάť.
Λιονταρόψυχα, ἐκτυπιοῦντο,
πάντα ἐφώναζαν Ťφωτιάť,
καὶ οἱ μιαροὶ κατασκορπιοῦντο,
πάντα σκούζοντας ŤἈλλάť.
Παντοῦ φόβος καὶ τρομάρα
καὶ φωνὲς καὶ στεναγμοίˇ
παντοῦ κλάψα, παντοῦ ἀντάρα,
καὶ παντοῦ ξεψυχισμοί.
Ἦταν τόσοι! Πλέον τὸ βόλι
εἰς τ' αὐτιὰ δὲν τοὺς λαλεῖ.
'Ὁλοι χάμου ἐκείτοντ' ὅλοι
εἰς τὴν τέταρτην αὐγή.
Σὰν ποτάμι τὸ αἷμα ἐγίνη
καὶ κυλάει στὴ λαγκαδιά,
καὶ τὸ ἀθῶο χόρτο πίνει
αἷμα ἀντὶς γιὰ τὴ δροσιά.
Τῆς αὐγῆς δροσάτο ἀέρι,
δὲν φυσὰς τώρα ἐσὺ πλιὸ
στῶν ψευδόπιστων τὸ ἀστέριˇ
φῦσα, φῦσα εἰς τὸ ΣΤΑΥΡΟ!
Ἀπ' τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὦ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Τῆς Κορίνθου ἰδοὺ καὶ οἱ κάμποιˇ
δὲν λάμπ' ἥλιος μοναχὰ
εἰς τοὺς πλάτανους, δὲν λάμπει
εἰς τ' ἀμπέλια, εἰς τὰ νερά.
Εἰς τὸν ἥσυχον αἰθέρα
τώρα ἀθώα δὲν ἀντηχεῖ
τὰ λαλήματα ἡ φλογέρα,
τὰ βελάσματα τὸ ἀρνί.
Τρέχουν ἅρματα χιλιάδες
σὰν τὸ κύμα εἰς τὸ γιαλό,
ἀλλ' οἱ ἀνδρεῖοι παλληκαράδες
δὲν ψηφοῦν τὸν ἀριθμό.
Ὦ τρακόσιοι, σηκωθεῖτε
καὶ ξανάλθετε σέ μαςˇ
τὰ παιδιά σας θέλ' ἰδεῖτε
πόσο μοιάζουνε μέ σας.
Ὂλοι ἐκεῖνοι τὰ φοβοῦνται
καὶ μὲ πάτημα τυφλὸ
εἰς τὴν Κόρινθο ἀποκλειοῦνται
κι ὅλοι χάνουνται ἀπ' ἐδῶ.
Στέλνει ὁ ἄγγελος τοῦ ὀλέθρου
πείνα καὶ θανατικό,
ποὺ μὲ σχήμα ἑνὸς σκελέθρου
περπατοῦν ἀντάμα οἱ δυόˇ
καὶ πεσμένα εἰς τὰ χορτάρια
ἀπεθαίνανε παντοῦ
τὰ θλιμμένα ἀπομεινάρια
τῆς φυγῆς καὶ τοῦ χαμοῦ.
Κι ἐσὺ ἀθάνατη, ἐσὺ θεία,
ποὺ ὅτι θέλεις ἠμπορεῖς.
εἰς τὸν κάμπο, Ἐλευθερία,
ματωμένη περπατεῖς.
Στὴ σκιὰ χεροπιασμένες,
στὴ σκιὰ βλέπω κι ἐγὼ
κρινοδάχτυλες παρθένες
ὀποῦ κάνουνε χορό.
Στὸ χορὸ γλυκογυρίζουν
ὡραία μάτια ἐρωτικά,
καὶ εἰς τὴν αὔρα κυματίζουν
μαῦρα, ὀλόχρυσα μαλλιά.
Ἡ ψυχή μου ἀναγαλλιάζει
πὼς ὁ κόρφος καθεμιᾶς
γλυκοβύζαστο ἐτοιμάζει
γάλα ἀνδρείας κι ἐλευθεριάς.
Μὲς στὰ χόρτα, τὰ λουλούδια,
τὸ ποτήρι δὲν βαστῶˇ
φιλελεύθερα τραγούδια
σὰν τὸν Πίνδαρο ἐκφωνῶ.
Ἀπ' τὰ κόκαλα βγαλμένη
τῶν Ἑλλήνων τὰ ἱερά,
καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένη,
χαῖρε, ὢ χαῖρε, Ἐλευθεριά!
Πῆγες εἰς τὸ Μεσολόγγι
τὴν ἡμέρα τοῦ Χριστοῦ,
μέρα ποὺ ἄνθισαν οἱ λόγγοι
γιὰ τὸ τέκνο τοῦ Θεοῦ.
Σοῦ 'λθε ἐμπρὸς λαμποκοπώντας
ἡ Θρησκεία μ' ἕνα σταυρό,
καὶ τὸ δάκτυλο κινώντας
ὀποῦ ἀνεῖ τὸν οὐρανό,
Ťσ' αὐτόť, ἐφώναξε, Ťτὸ χῶμα
στάσου ὀλόρθη, Ἐλευθεριά!ť.
Καὶ φιλώντας σου τὸ στόμα
μπαίνει μὲς στὴν ἐκκλησιά.
Εἰς τὴν τράπεζα σιμώνει,
καὶ τὸ σύγνεφο τὸ ἀχνὸ
γύρω γύρω τῆς πυκνώνει
ποὺ σκορπάει τὸ θυμιατό.
Ἀγρικάει τὴν ψαλμωδία
ὀποῦ ἐδίδαξεν αὐτήˇ
βλέπει τὴ φωταγωγία
στοὺς Ἁγίους ἐμπρὸς χυτή.
Ποιοὶ εἴν' αὐτοὶ ποὺ πλησιάζουν
μὲ πολλὴ ποδοβολή,
κι άρματ', ἅρματα ταράζουν;
Ἐπετάχτηκες ἐσύ!
Ἅ, τὸ φῶς ποὺ σὲ στολίζει,
σὰν ἡλίου φεγγοβολῆ,
καὶ μακρίθεν σπινθηρίζει,
δὲν εἶναι, ὄχι, ἀπὸ τὴ γῆ.
Λάμψιν ἔχει ὅλη φλογώδη
χεῖλος, μέτωπο, ὀφθαλμόςˇ
φῶς τὸ χέρι, φῶς τὸ πόδι,
κι ὅλα γύρω σου εἶναι φῶς.
Τὸ σπαθί σου ἀντισηκώνεις,
τρία πατήματα πατᾷς,
σὰν τὸν πύργο μεγαλώνεις,
κι εἰς τὸ τέταρτο κτυπᾷς.
Μὲ φωνὴ ποὺ καταπείθει
προχωρώντας ὁμιλεῖς:
ŤΣήμερ', ἄπιστοι, ἐγεννήθη,
ναί, τοῦ κόσμου ὁ Λυτρωτής.
Αὐτὸς λέγει, ἀφοκρασθεῖτε
ŤἘγὼ εἴμ' Ἄλφα, Ὠμέγα ἐγώˇ
πέστε, ποὺ θ' ἀποκρυφθεῖτε
ἐσεῖς ὅλοι, ἂν ὀργισθῶ;
Φλόγα ἀκοίμητήν σας βρέχω,
πού, μ' αὐτὴν ἂν συγκριθῇ
κείνη ἡ κάτω ὀποῦ σας ἔχω,
σὰν δροσιὰ θέλει βρεθεῖ.
Κατατρώγει, ὠσὰν τὴ σχίζα,
τόπους ἄμετρα ὑψηλούς,
χῶρες, ὅρη ἀπὸ τὴ ρίζα,
ζῶα καὶ δέντρα καὶ θνητούς.
Καὶ τὸ πᾶν τὸ κατακαίει,
καὶ δὲν σώζεται πνοή,
πάρεξ τοῦ ἄνεμου ποὺ πνέει
μὲς στὴ στάχτη τὴ λεπτήťť.
Κάποιος ἤθελε ἐρωτήσει
Τοῦ θυμοῦ Τοῦ εἴσ' ἀδελφή;
Ποιὸς εἴν' ἄξιος νὰ νικήσῃ
ἢ μὲ σὲ νὰ μετρηθῇ;
Ἡ γῆ αἰσθάνεται τὴν τόση
τοῦ χεριοῦ σου ἀνδραγαθιά,
ποὺ ὅλην θέλει θανατώσῃ
τὴ μισόχριστη σπορά.
Τὴν αἰσθάνονται καὶ ἀφρίζουν
τὰ νερά, καὶ τ' ἀγρικῶ
δυνατὰ νὰ μουρμουρίζουν
σὰν ρυάζετο θηριό.
Κακορίζικοι, ποὺ πᾶτε
τοῦ Ἀχελώου μὲς στὴ ροῆ
καὶ πιδέξια πολεμᾶτε
ἀπὸ τὴν καταδρομὴ
νὰ ἀποφύγετε; Τὸ κύμα
ἔγινε ὅλο φουσκωτόˇ
ἐκεῖ εὑρήκατε τὸ μνῆμα
πρὶν νὰ εὑρεῖτε ἀφανισμό.
Βλασφημάει, σκούζει, μουγκρίζει
κάθε λάρυγγας ἐχθροῦ,
καὶ τὸ ρεῦμα γαργαρίζει
τὲς βλασφήμιες τοῦ θυμοῦ.
Σφαλερὰ τετραποδίζουν
πλῆθος ἄλογα, καὶ ὀρθὰ
τρομασμένα χλιμιντρίζουν
καὶ πατοῦν εἰς τὰ κορμιά.
Ποιὸς στὸ σύντροφον ἀπλώνει
χέρι, ὠσὰν νὰ βοηθηθῇˇ
ποιὸς τὴ σάρκα τοῦ δαγκώνει
ὅσο ποὺ νὰ νεκρωθῇ.
Κεφαλὲς ἀπελπισμένες,
μὲ τὰ μάτια πεταχτά,
κατὰ τ' ἄστρα σηκωμένες
γιὰ τὴν ὕστερη φορά.
Σβιέται -αὐξαίνοντας ἡ πρώτη
τοῦ Ἀχελώου νεροσυρμῆ-
τὸ χλιμίντρισμα καὶ οἱ κρότοι
καὶ τοῦ ἀνθρώπου οἱ γογγυσμοί.
Ἔτσι ν' ἄκουα νὰ βουίξῃ
τὸν βαθὺν Ὠκεανό,
καὶ στὸ κύμα του νὰ πνίξῃ
κάθε σπέρμα ἀγαρηνό!
Καὶ ἐκεῖ ποὺ 'ναι ἡ Ἁγία Σοφία
μὲς στοὺς λόφους τοὺς ἑπτά,
ὅλα τ' ἄψυχα κορμιά,
βραχοσύντριφτα, γυμνά,
σωριασμένα νὰ τὰ σπρώξῃ
ἡ κατάρα τοῦ Θεοῦ,
κι ἀπ' ἐκεῖ νὰ τὰ μαζώξῃ
ὁ ἀδελφὸς τοῦ Φεγγαριοῦ.
Κάθε πέτρα μνῆμα ἂς γένει,
κι ἡ Θρησκεία κι ἡ Ἐλευθεριὰ
μ' ἀργὸ πάτημα ἂς πηγαίνει
μεταξύ τους καὶ ἂς μετρά.
Ἕνα λείψανο ἀνεβαίνει
τεντωτό, πιστομητό,
κι ἄλλο ξάφνου κατεβαίνει
καὶ δὲν φαίνεται, καὶ πλιὸ
καὶ χειρότερα ἀγριεύει
καὶ φουσκώνει ὁ ποταμόςˇ
πάντα, πάντα περισσεύειˇ
πολὺ φλοίσβισμα καὶ ἀφρός.
Ἅ, γιατί δὲν ἔχω τώρα
τὴ φωνὴ τοῦ Μωυσῆ;
Μεγαλόφωνα τὴν ὥρα
ὀποῦ ἐσβιοῦντο οἱ μισητοί,
τὸ Θεὸν εὐχαριστοῦσε
στοῦ πελάου τὴ λύσσα ἐμπρός,
καὶ τὰ λόγια ἠχολογοῦσε
ἀναρίθμητος λαός.
Ἀκλουθάει τὴν ἁρμονία
ἡ ἀδελφὴ τοῦ Ἀαρῶν,
ἡ προφήτισσα Μαρία,
μ' ἕνα τύμπανο τερπνὸν
καὶ πηδοῦν ὅλες οἱ κόρες
μὲ τσ' ἀγκάλες ἀνοικτές,
τραγουδώντας, ἀνθοφόρες,
μὲ τὰ τύμπανα κι ἐκειές.
Σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν κόψι
τοῦ σπαθιοῦ τὴν τρομερή,
σὲ γνωρίζω ἀπὸ τὴν ὄψι
ποὺ μὲ βία μετράει τὴ γῆ.
Εἰς αὐτήν, εἴν' ξακουσμένο,
δὲν νικιέσαι ἐσὺ ποτέˇ
ὅμως, ὄχι, δὲν εἴν' ξένο
καὶ τὸ πέλαγο γιὰ σέ.
Τὸ στοιχεῖον αὐτὸ ξαπλώνει
κύματ' ἄπειρα εἰς τὴ γῆ,
μὲ τὰ ὁποῖα τὴν περιζώνει,
κι εἶναι εἰκόνα σου λαμπρή.
Μὲ βρυχίσματα σαλεύει
ποὺ τρομάζει ἡ ἀκοήˇ
κάθε ξύλο κινδυνεύει
καὶ λιμνιώνα ἀναζητεῖ.
Φαῖνετ' ἔπειτα ἡ γαλήνη
καὶ τὸ λάμψιμο τοῦ ἡλιοῦ,
καὶ τὰ χρώματα ἀναδίνει
τοῦ γλαυκότατου οὐρανοῦ.
Δὲν νικιέσαι, εἴν' ξακουσμένο,
στὴν ξηρὰν ἐσὺ ποτέˇ
ὅμως ὄχι δὲν εἴν' ξένο
καὶ τὸ πέλαγο γιὰ σέ.
Περνοῦν ἄπειρα τὰ ξάρτια,
καὶ σὰν λόγγος στριμωχτὰ
τὰ τρεχούμενα κατάρτια,
τὰ ὀλοφούσκωτα πανιά.
Σῦ τὲς δύναμές σου σπρώχνεις,
καὶ ἀγκαλὰ δὲν εἴν' πολλές,
πολεμώντας, ἄλλα διώχνεις,
ἄλλα παίρνεις, ἄλλα καῖς.
Μ' ἐπιθυμία νὰ τηράζῃς
δυὸ μεγάλα σὲ θ
Serbia is like Nokia: each year a new model, and it's getting smaller.

A fórumon szereplő hozzászólások olvasóink véleményét tükrözik, azokért semmilyen felelősséget nem vállalunk.